Wat drijft jou om bakker en banketbakker te worden, waarom ben je dit vak ingegaan?
‘Ik vond bakken altijd al heel erg leuk. Tijdens mijn eerste schoolopleiding (manager retail) liep ik daarom stage in de bakkerswinkel van Echte Bakker Herman Schepers in Sleen. Zo kreeg ik een kijkje achter de schermen. Het was voor mij al snel duidelijk dat ik de bakkersopleiding wilde gaan volgen.’
Gedurende haar bakkersopleiding doorliep Fien haar stages bij Schepers en bij Bakkerij Vreugdenhil in Maasdijk. ‘Deze twee bedrijven hebben mij ontzettend gemotiveerd om zoveel mogelijk te leren, hard te werken en mooie en kwalitatief goede producten te maken. Ook hebben zij mij gestimuleerd om mee te doen aan verschillende wedstrijden en mij altijd geholpen om mooie resultaten neer te zetten op een wedstrijddag.’
Waar droom je van, waar wil je over vijf jaar staan?
‘Ik weet nog niet precies wat ik in de toekomst wil. Ik ben nu opgeleid tot boulanger en dit jaar ben ik mij aan het richtten op de patisserie. Welke van de twee ik het leukste vind, daar ben ik nog niet over uit, maar ik ga er na dit schooljaar in elk geval mee verder. Wellicht ook wel met een combinatie van de twee. Ik heb niet de ambitie om een eigen bedrijf te beginnen.’
Kun je een goed bestaan opbouwen met dit beroep, qua salaris en toekomstperspectief?
‘Tot nu toe wel en ik denk dat dit in de toekomst ook goed gaat komen.’
Wat vind je leuk in dit beroep, waar word je blij van? Maar ook: wat zijn voor jou minder leuke kanten, waar loop je tegenaan?
‘Het is ontzettend mooi om producten te leren maken of om nieuwe producten te ontwikkelen en creatief te zijn. Ik vind het leuk om telkens kritisch te kijken naar wat je maakt, het product te verbeteren en steeds meer te leren over het vak.’
‘Zolang ik plezier heb in wat ik doe is hard werken voor mij geen punt’”
Ze vervolgt: ‘Het bakkersvak is natuurlijk wel hard werken en vroeg opstaan, maar zelf heb ik daar eigenlijk weinig moeite mee. Zolang ik plezier heb in wat ik doe, is dat voor mij geen punt.’
Hoe heb je de werkdruk ervaren voor het NK Jeugdvakwedstrijden?
‘Er was best een hoge werkdruk: alle producten moesten in zeven uur tijd gemaakt worden. Dat is best kort en vergt daarom een strakke planning. Ook wil je dat het op de wedstrijddag allemaal perfect gaat, daarom moet je echt goed voorbereid zijn.
Ik heb vaak kunnen oefenen en heb ook een aantal keren op tijd getraind. In die trainingen wordt voor jezelf wel duidelijk waar je op moet letten, wat er anders moet in je planning, wat sneller moet en waar je juist wel de tijd voor moet nemen.
Uiteindelijk liep ik op de wedstrijddag al vrij snel voor op mijn planning. Dat gaf rust. Daardoor voelde ik mij wat minder gehaast, wat denk ik wel heeft geholpen om nette producten te kunnen maken.’
Vond je het nuttig dat de opdracht voor de wedstrijd gelijk opliep met het studiejaar?
‘Jazeker, een aantal van de producten die ik voor de wedstrijden heb gemaakt, heb ik ook voor mijn examen kunnen maken. Dit scheelt wel omdat het productieproces dan al helemaal is uitgewerkt en je zelf ook goed weet hoe je het moet maken.
Hoe belangrijk is steun van school daarbij?
‘Belangrijk, maar ik denk dat ik meer heb gehad aan mijn werkgever. School heeft zich weinig beziggehouden met mijn trainingen en de producten voor de wedstrijden, ook doordat ik veel meer oefende bij mijn werkgever en daar ook de meeste feedback kreeg.’
Wat kun je vertellen over het belang van de steun van de werkgever?
‘Die is heel erg belangrijk. Eigenlijk alle producten die ik heb moeten maken voor de vakwedstrijden heb ik van Roy en Herman geleerd. Zij waren heel erg betrokken bij de wedstrijden en ik heb alle ruimte gekregen om te oefenen. Na iedere training bespraken we wat er goed ging en wat er anders moest, zowel in planning, werkwijze, handelingen als in het product zelf.’
Welk voordeel hebben werkgevers zelf bij vakwedstrijden, denk je?
‘Zij winnen zelf vaker prijzen, maar ook hun stagiairs en medewerkers zijn erg succesvol bij de wedstrijden. Ze vinden het leuk om hun kennis over te dragen aan gemotiveerde studenten en vooral om hen een prijs te zien winnen.’
