Blog

Het is even na half één. Mijn enige en favoriete schoondochter heeft net brood gehaald. De geur ervan brengt me in een flits terug naar 1988.

De laatste keer dat ik mijn column schreef, was in de eerste week van maart. We hadden een weekje zonvakantie geboekt en eerlijk gezegd geen idee hoe snel de situatie in Nederland veranderde. We waren in het Noorden van Marokko en letterlijk ver weg van alle ellende die Corona met zich meebracht.

Ik kijk met respect hoe Rutte zijn persconferenties leidt: het nieuwe kijkcijferkanon. Met liefst 7,8 miljoen kijkers op 21 april verdubbelde hij de al uitzonderlijke 3,8 miljoen kijkers van de finale van Heel Holland Bakt.

Met gemengde gevoelens kijk ik terug op het Paasweekend. De samenwerking met onze lokale leveranciers zou naar een hoogtepunt gaan, dat kon niet anders. Paaspakketten, pakketten voor de grootouders, noem maar op. Aan alles was gedacht en gezien het aantal bestellingen aan het begin van de week, zat het wel goed.

Inmiddels zit Nederland in de vierde week van de Corona maatregelen die Nederland voor grote delen in een slaapstand hebben gebracht. En, laat daar geen misverstand over bestaan, daar is alle reden toe.

In een ingezonden stuk aan Bakkerswereld vertelt Greetje Geerligs-Schuurmans van Bakkerij Schuurmans in Leeuwarden welke impact de corona-crisis op haar leven heeft. 'De wereld staat op z'n kop. Ons eigen kikkerlandje nu zo'n vier weken. Wat is er veel gebeurd. En wat is er al veel geschreven. Dat is ook logisch, want iedereen beleeft het op z'n eigen manier. Is er nog iets wat niet gezegd is? Natuurlijk is dat zo, ook ik worstel met mijn eigen problemen.'

Wat leven we in een vreemde, onzekere tijd. Ook terwijl ik dit commentaar schrijf, blijft het aantal coronabesmettingen stijgen.

Het is maandagochtend. Het begint al wat licht te worden. Het is winderig en koud. In een druilerig regentje rijd ik richting Wageningen. Niet echt een gezellige setting om de week te beginnen.

De laatste tijd wordt steeds vaker aandacht gevraagd voor de vermindering van voedselverspilling. Terecht natuurlijk. Want feitelijk is de mate van voedselverspilling een indicator voor de efficiency van het productieproces. Voor een bakkerij geldt dat hoe beter deze is georganiseerd, hoe lager de uitval zal zijn en hoe minder er sprake is van stilstand. In

Op 23 september hielden we de eerste landelijke samenwerking met meerdere ambachtelijke bakkers: #appelrakker. We introduceerden op dezelfde dag hetzelfde product. Even ging de hashtag richting de top-20 op twitter, maar veel hoger helaas niet.