Het is vrijdagavond. Samen met mijn jonge team ga ik naar een jeu de boules-baan. Hun idee. Ik vraag me af wat ze daar op hun leeftijd te zoeken hebben. Als nestor pas ik wel tussen het publiek, denk ik. Onterecht. In de bar verhoog ik de gemiddelde leeftijd bijna met een vol jaar.
Als we internet mogen geloven dan zei de Ierse schrijver Oscar Wilde ooit: 'Ik heb een eenvoudige smaak. Ik ben altijd tevreden met het beste.' Ik moet eraan denken, als de Permanente Wedstrijd Commissie tijdens de Nederlandse Kampioenschappen BakkersVakWedstrijden vertelt dat de kwaliteit van de producten hoger is dan in 2021.
In een bomvol Abe Lenstra Stadion in Heerenveen zijn woensdag 9 november de Nederlands kampioenen brood-, banket- en koekbakken bekendgemaakt. Aan Hanno Spanninga de eer om de eerste nieuwe versie van de BakkersVakWedstrijden te presenteren.
Soms is het nieuws te groot. De realiteit te hard. Het hooi op mijn vork te zwaar. Dan breekt het zweet me uit, grijpt de stress me bij de keel. Als ik denk aan wat er allemaal op me afkomt. Als door mijn hoofd schiet wat ik allemaal nog moet doen. Als ik geleefd word in plaats van mijn eigen leven te leven.
Een bakkersvrouw zei eens tegen me, dat ze positieve columns nodig had. Die voeden. Dat geldt voor het hele leven. Altijd zoeken naar dat blauwe stukje lucht in het grijs. Juist in een tijd als deze. Dat is nog best lastig.
Mijn kleinzoon zit naast me aan de tafel. Hij vraagt naar zijn iPad. Met een vader in de ICT heb je die al bijna voor je geboorte. Intussen speelt hij met een brandweerauto en met koeien en paarden. Niet de echte, maar kleine van kunststof. Tijden veranderen en sommige dingen blijven altijd.
Het is rond 1975, net na de flowerpower, als ik tijdens de geschiedenisles zwart-witfilms zie van de verschrikkingen op onder meer Omaha Beach in Normandië. Ik raak die beelden en verhalen niet meer kwijt.
Ik krijg bij een presentatie een zakje zonnepitten. Ineens ben ik terug in de tijd van mijn sollicitatie bij Wessanen en zie ik de etalage van onze bakker met reclame voor Wessanen Zonnebrood voor me. Nog steeds is brood met zonnepitten een favoriet. Oh, zo'n vers kapje! Liefst met boter en kaas, zoals Riperkrite Tsiis van kaasboerderij De Deelen. Ik lik mijn vingers er in gedachten bij af.
Cijfers zijn belangrijk in ons leven. Ze geven houvast. Ze geven richting. Het begint al vóór je geboorte: hoeveel weken nog? Op je eerste dag op aarde vertellen je ouders hoe lang en zwaar je bent. Ben je amper drie turven hoog, dan steek je een paar vingertjes op om je leeftijd te vertellen.
Ik heb mijn Tesla per ongeluk teruggezet naar de fabrieksinstellingen. Zoals je dat met je telefoon doet. Het gaat even tijd kosten om alles opnieuw in te stellen. Het is een bijzondere auto: je hoeft bijna alleen voor het wisselen van de winter- en zomerbanden naar de garage. Voor iets anders komt er meestal een mobiele monteur langs. En software-updates met verbeteringen krijg de auto via Wifi.
