Blog

'De titel van deze column is misschien wat vreemd. Op het eerste gezicht lijken beide zaken niets met elkaar van doen te hebben. Maar in deze tijd is niets minder waar. Laat mij het uitleggen.'

Bakkersvak & IJs-Vak, de beurs voor ambachtelijk vakmanschap. Het was toch weer een gezellige bedoening in Gorinchem. Een behoorlijk groot deel van onze sector heb ik met een glimlach voorbij de podcaststand van Kletskoek zien schuifelen. En toch moeten we echt even een kritische noot kraken.

Als geliefde mensen overlijden zijn ze in een klap (nog) meer aanwezig dan voorheen. Bij leven was het een soort vanzelfsprekendheid dat ze er altijd waren, vaak in je dagelijkse nabijheid van familie en vrienden, wat verder weg bij de sportclub. Niet zelden ook in het publieke domein, iemand aan wie je je kunt optrekken, een vertrouwd gezicht, die warme stem.

Midden januari is voor het eerst een afzonderlijke cao voor de industriële bakkerij afgesloten. Samen met de vakbonden FNV en CNV hebben we intensief gesproken over de kernpunten van die nieuwe cao. Die kernpunten zijn: gelijk werk en gelijk loon, een goede beloning, goede regelingen voor oudere medewerkers.

Vroeger zaten we gezellig bij elkaar in de straat: de bakker naast de slager, de groenteman om de hoek en de kaasboer een paar deuren verder. Klanten deden hun vaste rondje en kwamen overal even binnen. Je kende elkaar, stuurde klanten door ('Loop ook even bij de buurman binnen, hij heeft vandaag iets lekkers!') en samen zorgde je voor levendigheid in de buurt. Maar de tijden zijn veranderd.

'Brood- en banketambassadeurs kennen we in vele vormen en maten. Als eerste denk ik hierbij aan het Nederlands Bakkerijmuseum uit Hattem', schrijft Wim Kannegieter in zijn column voor Bakkerswereld. Maar er is meer.

Laatst kwam mijn winkeldame verontwaardigd naar achteren lopen. Er was net een klant in de winkel geweest en die wilde een specifieke koek hebben, maar die hadden we niet.

Het is 2050. Je stapt geen gewone bakkerij binnen, je betreedt een wereld die je zintuigen wakker maakt. De bakker is niet verdwenen, maar geëvolueerd.

Column - Het is een paar weken geleden dat ik Robèrt zag optreden in het Zaantheater. Hij liet er zijn tweede theatershow zien: 'Meesterlijk feest'. Alle bezoekers, zo'n 500 in Zaandam, mogen gezamenlijk op het podium aan lange tafels plaatsnemen. Dan begint het zoete feest.

Van de week ben ik er weer eens goed voor gaan zitten: dé Keuringsdienst van irritatie. De uitzending viel zelfs nog wat rauwer op mijn dak dan vooraf gedacht.