Joep Gommans

Column - Watertransitie. Klinkt als iets voor beleidsmakers en rapporten. Maar voor ons begint het gewoon bij brood. Want hoeveel water zit er nou eigenlijk in één brood?

Column - Inkopen of zelf maken? Het is een vraag die ik geregeld hoor. Maar eerlijk? Dat is niet eens de belangrijkste vraag. De echte vraag is: wat voegt een product toe aan jouw assortiment? We kennen allemaal de 20/80-regel. Ongeveer 20 procent van je producten zorgt voor 80 procent van je omzet. Dat zijn je toppers. Dáár moet je messcherp op zijn. Topkwaliteit. Altijd constant. Goede marge. Altijd beschikbaar. Geen gedoe. 

Column - Het tekort aan medewerkers blijft een terugkerend gespreksonderwerp. Waar het eerst vooral ging over het gebrek aan vakbekwame bakkers, hoor ik nu steeds vaker dat ook winkel- en expeditiefuncties nauwelijks nog ingevuld raken.

Column - Ik merk nog vaak: zodra het gesprek op sociale media komt, schuiven ondernemers een beetje ongemakkelijk op hun stoel heen en weer. 'Ja… we doen er wel iets mee.' En dat woordje 'iets' zegt eigenlijk alles. Socials worden nog te vaak gezien als bijzaak. Iets voor erbij. Leuk als er tijd over is.

Januari is zo'n maand die tegen je fluistert: 'Kom maar, even ademhalen.' En eerlijk: dat is soms precies wat je nodig hebt. Overuren inlossen, extra onderhoud of schoonmaakwerk inplannen, stapel papieren en mailtjes van vóór Sinterklaas eindelijk wegwerken. Ik hoor vaak: 'Heerlijk, even lucht.' Begrijp ik. Maar ik hoor óók: 'Leegte.' Minder aanloop, minder omzet, minder energie. Ook daar kun je iets mee.

December. Voor veel bakkers is het de drukste maand van het jaar. Lange dagen, volle toonbanken en klanten die luxe broodjes, stollen en taarten komen halen. Fantastisch… tot de eerste week van januari. Dan hoor ik vaak hetzelfde: 'Het is zó stil, het lijkt wel of iedereen op dieet is gegaan.' Herkenbaar?

'Je hoeft geen koningin te zijn om invloed te hebben. Maar het helpt wel. En dus opende Koningin Máxima op 8 september de Verspillingsvrije Week, tussen de verspillingsvrije hapjes, houdbaarheidsiconen en een schoolklas die leert hoe je met je neus ruikt of melk nog goed is. Geen grap.'

Als ik het woord 'verspilling' laat vallen, dan heb ik het normaal gesproken over croissantjes die 's avonds niet verkocht zijn. Aan stapels brood die de weg naar de klant niet hebben gevonden. Aan koelingen vol lekkernijen. En ja, daar zetten we ons met Vers Voor Vandaag vol voor in. Want zonde van de energie - letterlijk. Maar vandaag wil ik het over een andere soort verspilling hebben.

'Je leest het goed: de industrie wil de term dagvers gaan oprekken van één dag naar zes dagen. Ja, echt. ZES dagen! Alsof een vlaai die bijna een week oud is, nog net zo vers en lekker is. Alsof wij allemaal massaal gaan zitten wachten op de 'verse' Limburgse vlaai die eigenlijk al bijna afgeschreven is. Serieus, laten we ons niet voor de gek laten houden.'

Joep Gommans van Vers voor Vandaag schreef een column gericht aan consumenten. Het is een ode aan het ambacht, die hij ook graag met bakkers, deze helden in de ochtendmist, wil delen.