Onderscheidend vermogen. Dat is een absolute must, wil je als speciaalzaak overleven. Zeker nu supermarkten het versaanbod verder uitbreiden, is het voor bakkers, slagers, vis- en groentespecialisten nog belangrijker zich te profileren als professionals. Supermarkten moeten het hebben van volume, speciaalzaken van kennis.
De grote voedingsmiddelenproducenten hebben de afgelopen jaren wereldwijd 10 procent van de markt verloren. Hoe dit komt? Eén woord: vertrouwen. Of liever gezegd: het gebrek eraan. Door de almaar toenemende complexiteit van producten en de achterliggende productieketens lijkt men de controle kwijt, is de klant het spoor bijster. Tel hier een paar grote voedselschandalen en de kracht van sociale media bij op en je begrijpt waarom voedselvertrouwen Hot Topic is op vrijwel ieder groot voedselcongres.
Met enige regelmaat wordt mij gevraagd naar het succes van een bepaalde onderneming in de bakkerijbranche. Soms wordt dan gewezen naar de lef of het fingerspitzengefühl van de ondernemer. Een andere keer wijst men op de gunstige lokale marktomstandigheden of roemt men de kwaliteit van de producten die in de betreffende onderneming worden gemaakt.
In 2010 begon ik mijn bakkerij direct met acht personeelsleden. Ik heb het altijd heel mooi gevonden dat zij hun baan hebben opgezegd om met mij het avontuur aan te gaan. Dat ze vertrouwen hadden in mijn plannen. In het begin heb je wel bepaalde ideeën over hoe je met je personeel omgaat, wat je van ze verwacht en hoe je dat gaat communiceren. Maar in de loop der jaren verandert het bedrijf, de doelstellingen worden anders en de verwachtingen van het personeel worden ook anders. Of een werknemer ontwikkelt zich juist harder dan het bedrijf gaat.
'De serveerster ruimt je tafeltje af. Met een nat doekje maakt ze het schoon. En ze gaat er nog even met een dróóg doekje achteraan, zodat je niet met je armen in die natte hap zit.'
Ik las het op internet deze week. Een kassaloze supermarkt. Eerst twijfelde ik nog even want het artikel stond op 29 maart op internet en je weet het maar nooit zo in de buurt van 1 april.
Het was een mooie nazomerdag in de Vaucluse, in het zuiden van Frankrijk. De druivenoogst was al gestart. Toch had een wijnboerderij tijd vrijgemaakt voor een rondleiding en ik zette dan ook, samen met de drie andere Bourgondiërs met wie ik op een kleine culinaire roadtrip was, koers naar ons doel.
Sinds medio januari 2017 heeft het brood in Nederland er een topambassadeur bij. Meester Boulanger Robèrt van Beckhoven verdient een groot compliment met dit initiatief, dat onder de titel Brood via Max wordt uitgezonden. In de eerste aflevering werden de verschillende stappen van het maken van brood door Robèrt belicht. Hierbij kwam de passie naar voren waarmee boeren graan verbouwen, molenaars meel maken en bakkers brood produceren uitgebreid naar voren. Een heerlijke eerste aflevering, waarnaar meer dan een miljoen mensen hebben gekeken.
Nederland zal in 2050 80-95 procent minder CO₂ uitstoten dan in 1990, aldus de Energieagenda van minister Kamp. Naast een flinke efficiencyslag betekent dit een forse toename van het aandeel hernieuwbare energie. Men zet landelijk in op meer windenergie, en we gaan uiteindelijk van het gas af. Daarnaast zijn er kansen voor lokale, kleinschalige toepassing van warmte-energie uit zon en aardwarmte. Bedrijven zullen gestimuleerd dan wel gedwongen worden hun bijdrage te leveren aan deze noodzakelijke energietransitie.
Afgelopen week kwam de postbode weer een stapeltje brengen; toegangskaarten voor Bakkersvak. Komt er die middag ook nog iemand uit de branche langs en ik kon weer een kaart aan mijn verzameling toevoegen. In de middag heb ik op de Facebook-pagina voor bakkers (mkbbakkerij2020) een berichtje hierover geplaatst en de mening werd gedeeld.
