blog

Haat-liefdeverhouding

Mensenwerk 90

Haat-liefdeverhouding
Yvonne van Gils

Ik heb een ‘haat-liefde’verhouding met ons personeel. Uiteraard is er altijd wederzijds waardering en respect tussen ons en het personeel en ik besef vaak genoeg dat ons bedrijf niet zonder hun inzet kan draaien.

Toch is dit onderwerp ook aanleiding voor fikse discussies tussen mij en mijn man. Problemen die ik ervaar met de winkeldames zijn toch anders van aard dan de perikelen tussen de bakkers. Bijvoorbeeld dat vrouwen zich storen aan kleine dingen van collega’s, maar eerst gaan polsen bij de overige dames of die dat ook vinden.

Zodra mij hiervan later iets ter ore komt, zijn er al voor- en tegengroepjes gevormd. De mannen daarentegen uiten hun problemen makkelijker direct tegen de persoon zelf, en na de botsing is de lucht vaak opgeklaard.

Gelukkig gaat het om uitzonderingen en komen die dingen niet veel voor, maar ze vergen op dat moment wel veel energie. En er zijn momenten dat mijn ‘emmer van ergernis’ zo vol zit, dat de interesse voor waarom iemand nu wéér vrij moet zijn of mijn medeleven wanneer iemand voor de tweede keer in een jaar griep krijgt, daalt naar het nulpunt.

Als dan ook nog eens de vakantieplanning voor het hele komende jaar van een van de winkeldames al in september op mijn bureau ligt, denk ik: waar is de tijd gebleven dat ik de winkel alleen kon runnen…

Wat ook meespeelt, is de wetgeving. Hoe meer verantwoordelijkheid en kosten er bij de (vaak kleine) ondernemer worden gelegd, hoe zwaarwegender allerlei omstandigheden van het personeelslid worden. Denk aan ziekteverzuim, sociale bezigheden en hobby’s, sportactiviteiten en gezinssamenstelling.

De grootste opdracht voor ons als ondernemers is – denk ik – dat we van de medewerkers een hecht team moeten maken. Dan zijn de meeste bovengenoemde ergernissen verdwenen!

Reageer op dit artikel