blog

Best stoer!

Mensenwerk

Als je heel lang in het onderwijs hebt gewerkt, zoals ik heb gedaan, kun je nog heel lang ‘genieten’ van een uitkering. Soms zelfs tot aan je pensioen. Ik moest daar rekening mee houden, begreep ik, al was dat beslist niet mijn plan. Mijn plan was anders.

Best stoer!

Een eigen zaak starten vanuit een uitkering is een luxepositie, als je je aan de regels houdt van de uitkerende instantie. Nu had ik de gelegenheid om dat ondernemersplan tot in detail te schrijven en goedgekeurd te krijgen.

Er is genoeg op het internet te vinden op dat vlak. En om mij heen zijn er hulplijnen genoeg. Wat niet online is te vinden, is antwoord op de vraag wat jij als ondernemer belangrijk vindt. Wat zijn jouw normen en waarden? Wat wil jij uitdragen? Moet je überhaupt iets willen uitdragen?

Misschien ben ik toch te lang juf geweest en ermee behept dat ‘alles verantwoord moet zijn en een doel moet hebben en/of maatschappelijk verantwoord moet zijn’. Maar terwijl ik het plan aan het schrijven ben, ontdek ik dat ik nu de kans heb om alles wat ik zelf wil en belangrijk vind, zélf te creëren. Met of zonder suiker, vegan, glutenvrij, met natuurlijke ingrediënten. (Ook zo’n hype waarvan ik me altijd afvraag wat dat dan zijn; is glucose ook een natuurlijk ingrediënt of moet je een suikerrietstengel in je taart stoppen?)

Sinds ik in het bakkerswereldje meedraai, heb ik mij verbaasd over de wijze waarop vaak met grondstoffen wordt omgegaan. Het is hip om je eigen chocolade te maken, en te weten van welke plantage de bonen komen en dat de cacaoboeren eerlijk worden beloond.

Dat je daarna een lading 23-karaats bladgoud op je taart of bonbon plakt, is dan heel raar. Goud is een edelmetaal dat, vooral in Afrikaanse mijnen, vaak onder heel gevaarlijke en mensonwaardige condities wordt gewonnen. Het goud raakt op, maar wij steken het gewoon in onze mond en het verdwijnt door het afvoerputje.

Akkers worden uitgeput door intensieve landbouw. We schromen niet om onze tarwe, als het goedkoper is, uit een ver land te halen. Wortels voor onze hippe vegan worteltaartjes komen uit Verweggistan, terwijl ze in de provincie op het land liggen te rotten, omdat ze te duur zijn voor de Nederlandse supermarkt.

Nou heb ik niet de lichaamsbouw om erg zweverig te doen, maar ik moet vanuit mijn eigen normen en waarden kunnen werken, dus dat moet een essentieel onderdeel worden van mijn zaak. Het werken met uitsluitend biologische ingrediënten is daarom een logische keuze: mijn bescheiden bijdrage aan de klimaatdoelen van Parijs. Waar trouwens ook prachtige chocolaterie en patisserie vandaan komt. En opeens heeft je bedrijf een nieuwe naam met een dubbele betekenis: l’Esprit de Paris! Alle bakkers, koffietentjes, restaurantjes en delicatessenzaken mogen hun biologische traktaties voortaan bij mij bestellen!

Want het leven moet kunnen worden gevierd met taart en chocolade, maar niet ten koste van… Daarom graag met twee benen op de grond en mét respect voor wereld, mens, dier en natuur om ons heen. Kijk, daar komt toch de juf weer even tevoorschijn.

Het ondernemersplan wordt goedgekeurd en de afspraak met de Kamer van Koophandel is gauw gemaakt. En dan ben je in één keer op een maandagmorgen om 9.00 uur eigenaar en baas van je eigen zaak: l’Esprit de Paris bestaat! Best stoer!

Reageer op dit artikel