blog

Moed kun je maken

Mensenwerk 264

Eén van de moedigste voorbeelden van ondernemerschap in mijn omgeving vind ik het verhaal van Koppert Biological Systems. ‘Elk ongedierte heeft een natuurlijke vijand’, was het motto waarmee het familiebedrijf in het Westland ooit begon.

Moed kun je maken
Pim van der Breggen

De onderneming wilde de gezondheid van mens en aarde verbeteren door gewassen op een natuurlijke manier te beschermen en ze gezonder, veiliger en productiever te maken.

Een nobel streven en heel innovatief destijds, zo’n vijftig jaar geleden. Dat was ook meteen het probleem: er was vrijwel geen vraag naar. We hadden toch goede chemische middelen, waarom zou je dan moeilijk doen met biologische bestrijding?

De broers Koppert hebben het moeilijk gehad en ze hebben vast ook weleens twijfels gehad of ze het zouden redden. Maar ze hadden een duidelijke visie en dat gaf hen de vastberadenheid om moed te houden (of moed te maken), dwars tegen de toen heersende trend in. En nu? Hun aanpak past perfect in deze tijd, waarin biologische gewassen en bescherming van onze aarde steeds belangrijker worden. Van een kleine tuinder met zeven ‘kappen’ – jargon voor glazen kassen – zijn ze uitgegroeid tot een groot bedrijf met vestigingen over de hele wereld en duizenden mensen in dienst.

Dichterbij huis zag ik laatst ook een voorbeeld van ‘moed kun je maken’. Één van mijn zoons wilde in het buitenland gaan studeren. Zijn droom was al jaren om het universiteitsleven in de Verenigde Staten te ervaren. Hij schreef dertien of veertien universiteiten aan en kreeg diverse uitnodigingen: hij kon zelfs kiezen! Niets aan de hand, zou je denken. Het dromen kon beginnen: hij zou op de campus gaan wonen. Bij een sportteam gaan.

Totdat hij te horen kreeg wanneer hij acte de présence zou moeten geven: de universiteiten in de VS starten half augustus, vroeger dan hij dacht. Dat leverde een groot dilemma op. Zijn broer trouwt namelijk later die maand. Gewoon hier, in Nederland. Een belangrijke dag natuurlijk, en zeker omdat we de laatste tijd als gezin veel hebben meegemaakt. Maar: de kans om aan een Amerikaanse universiteit te studeren, komt voor hem niet meer terug. Volgend jaar start hij met zijn vervolgstudie.

Ik heb hem er dagen mee zien worstelen. Toen kwam hij naar beneden: ‘Pap, ik ga niet. Ik wil er op deze bijzondere dag zijn voor mijn broer.’ Dat vond ik een ontzettend moedige beslissing. Moed is soms ook: iets níet doen.

Reageer op dit artikel