blog

Afstand doen van de troon

Mensenwerk 501

‘Wat een bekend loopje heeft die man’, dacht ik. Ik was op de luchthaven van Kopenhagen, op de terugweg van een paar zakelijke afspraken in Denemarken en ik keek uit het raam naar het KLM-vliegtuig dat al klaarstond aan de gate. De piloot kwam de vliegtuigtrap af en ineens wist ik het: het is Willem-Alexander. Hij checkte de motoren en een grondmedewerker kwam naar hem toe met een stapel ladingdocumenten, die hij aftekende.

Afstand doen van de troon
Pim van der Breggen

Toen ik Willem-Alexander zo bezig zag, kon ik me goed voorstellen dat hij daarvan geniet. Even zonder bewaking en zonder koninklijke protocollen, gewoon contact met gewone mensen. De Deense grondwerker zou toch vreemd opkijken als hij diezelfde Willem-Alexander samen met Máxima al wuivend op televisie zou zien tijdens onze jaarlijkse Koningsdag. Nog steeds struikel ik soms over dat woord trouwens, zo gewend als ik ben om ‘Koninginnedag’ te zeggen. Niet vreemd misschien, want dat vierden we ruim 120 jaar, vanaf – ik heb het even opgezocht – 1891, totdat Willem-Alexander vijf jaar geleden zijn moeder opvolgde.

Bijzonder hoe verschillend die twee zijn, bedacht ik me terwijl ik onze koning zo gadesloeg. Beatrix was heel correct en hield wat afstand tot het volk. Willem-Alexander is meer open en minder van de etiquette. Beatrix wist heel goed dat haar zoon het heel anders zou gaan doen. Toch heeft ze hem het vertrouwen gegeven om zijn eigen weg te gaan. Natuurlijk nadat ze hem had opgeleid en haar kennis en ervaring met hem had gedeeld. Maar daarna gaf ze hem de ruimte om het op zijn manier te doen. Mooi toch?

Veel ondernemers krijgen ook met troonopvolging te maken. En dat is niet altijd gemakkelijk. Want hoe laat je je onderneming, waarin je zoveel jaar van passie, trots, bloed, zweet en tranen hebt gestopt, los? Ik zou zeggen: neem een voorbeeld aan onze voormalige koningin. Geef je opvolger de ruimte en het vertrouwen om te doen wat bij zijn of haar persoonlijkheid past. De beste ondernemers zetten niet het kunstje van een ander voort, maar varen een eigen koers, dacht ik terwijl ik mijn boardingpass aan de stewardess liet zien en het toestel inliep. Daar ging het nieuws van onze bijzondere piloot als een lopend vuurtje. Er wordt weleens gemopperd op het koningshuis, maar je voelde wel dat iedereen in ons vliegtuig toch stiekem een beetje trots was op onze koning. Bij de landing in Amsterdam kreeg de gezagvoerder een hartelijk applaus.

Reageer op dit artikel