blog

Gelukkig

Mensenwerk 90

Gelukkig

‘Mag ik wat vragen?’, zegt een vrouw naast me in de bakkerswinkel. ‘Hebben jullie wel eens zaterdagkrachten nodig? Mijn dochter wil graag wat bijverdienen.’

Oh jee. Zal dat wel goed gaan? Is iemand die zelf niet het lef heeft om naar een baantje te vragen, wel de juiste persoon voor een dergelijke functie? Ze moet immers niet te verlegen zijn, daar wordt de klant niet gelukkig van.

Want dat is wat een klant wil. Elke keer even gelukkig gemaakt worden. Een Amerikaanse managementgoeroe wist dit recent helder toe te lichten voor een zaal van 1600 toehoorders. Ik was er één van. ‘Stel je loopt naar het station en hebt zin in een broodje. Je gaat naar een bakker en wordt geholpen door een onvriendelijk persoon die er duidelijk geen zin in heeft. De volgende dag koop je het broodje bij een andere bakker. Daar word je geholpen door een enthousiaste vriendelijke verkoopster. Waar koop je voortaan je broodje?’ 1600 vingers gaan de lucht in voor bakker nummer twee.

Een inkoppertje natuurlijk. Maar het geeft andermaal aan dat prijs en product niet het belangrijkste zijn. De klant wil gewoon een prettig menselijk contact. Een klein moment van geluk. Juist in deze tijden van digitalisering, individualisme en depressiviteit. Ieder mens heeft behoefte aan geluk. En de slimme ondernemer pakt dit op. Daar heeft de bakker geen dure managementgoeroe voor nodig.

‘Hoe gaat het met de nieuwe zaterdagkracht?’, vraag ik een tijdje later bij de bakker. Helaas. Ze was maar twee keer geweest. Ze bleek niet helemaal in het team te passen. ‘Had niet de juiste houding. Iets te verlegen. Maar volgende week begint er een nieuwe dame. Een spontane meid met een hele prettige uitstraling. Ze kwam vanochtend de bakkerij in en we waren er meteen uit. Het voelt alvast tien keer beter!’ Gelukkig maar.

Reageer op dit artikel