blog

Verwend?

De winkel 406

‘Als oma een zak kadetten kocht, werden mama’s ogen zo groot als schoteltjes en kon ze oma wel zoenen. Wat een feest! Witte kadetten met boter en hagelslag… Mama at tot haar buik drie keer zo dik werd, zó lekker vond ze het. En dan waren die nog niet eens van de bakker, maar ‘gewoon uit de supermarkt’.’

Verwend?

Het zijn de woorden van mijn vrouw die onze kinderen een inkijkje geeft in het leven buiten dat van een bakkersgezin. Waar ondergetekende ook niet over mee kan praten, dus die spitst eveneens zijn oren.

Een leven zonder luxe broodjes? Onze kinderen kijken hun moeder aan alsof ze uit het tijdperk Krijt komt en binnen een paar seconden gaat vertellen dat de overgebleven kadetten werden gevoerd aan haar Stegosaurus Willem, die in de achtertuin verbleef.

Doordeweeks eten onze kinderen gewoon sneetjes gezond volkorenbrood, maar een kadetje is de normaalste zaak van de wereld. Ergens zelfs al een beetje saai. Ook proeven ze, hoe jong ze ook zijn, al haarscherp het verschil tussen ambachtelijk bereid met pure ingrediënten, en de kwaliteit van de supermarkt.

Ik ben, met mijn gezin, een weekje in Frankrijk. Gelukkig zit er op ons vakantiepark een echte boulangerie met dagelijks vers brood. Iedere ochtend wordt er met smaak gegeten van de Franse chocoladebroodjes en knapperige baguette. En wat ze zeggen over norse Fransen gaat hier totaal niet op. De bakker snijdt zelfs, zonder dat ik erom vraag, mijn brood, omdat hij weet dat dit in Nederland gebruikelijk is. Dat ik liever zelf snij, durf ik na alle onverwachte vriendelijkheid niet meer te zeggen.

In Disneyland is het echter andere koek. De broodjes lijken wel van plastic en de smaak is ver te zoeken. We hebben voor de kinderen een croque monsieur (een Franse tosti) besteld, want daar kun je weinig aan verpesten. Al na één hap worden ze echter met een vieze blik aan de kant geschoven. ‘Pap, dit is écht niet te eten, hoor! Proef dan zelf.’

In totaal 27 euro voor drie broodjes die ‘niet te eten’ zijn. En dat was niet het eerste wat, vandaag gekocht, niet gegeten werd. Gelukkig hebben we nog een croissantje van de bakker en bananen in de tas. De tosti’s stoppen we in een doggybag. Voor Stegosaurus Willem.

Reageer op dit artikel