blog

‘Die spanning is heerlijk’

De bakkerij

Toen kwam dan eindelijk de postbode met de grote witte enveloppe. Voor de vijfde keer in ons bestaan kregen wij deze enveloppe. Op de voorkant het logo van het Algemeen Dagblad. Dit jaar had ik alleen niet zoveel behoefte om te weten wat er in stond.

‘Die spanning is heerlijk’

Andere jaren was ik altijd zeker van mijn zaak, we hebben een mooie oliebol gebakken en hij is beter dan het jaar ervoor. Kortom, we moeten toch wat plaatsen stijgen. Maar in plaats van stijgen zakten we van 49 terug naar ergens in de 80.

Dit keer alles maar eens anders gedaan, recept weer aangepast, andere manier van draaien en weer testen. De ene keer waren ze heel mooi en de andere zagen ze er niet uit. Toen moest het gebeuren, die dag zouden ze worden opgehaald. Altijd weer een beetje spanning als er dan om de twintig oliebollen zonder poedersuiker wordt gevraagd. Weg zijn ze weer. En dit jaar had ik er niet zoveel vertrouwen in. Elk jaar vonden ze onze oliebollen te droog, maar nu waren ze volgens mij veel te vet en zijn ze we een beetje doorgeslagen naar de andere kant.

Een paar weken later hoor je signalen van bakkers die de uitslag al hebben. Waar blijft onze brief? De postbode is er voor je gevoel altijd om 9 uur en nu ineens pas om 12 uur. Dan in het bijzijn van alle collega’s rustig de brief eruit halen. De spanning stijgt enorm, zal het misschien dan toch… nee, dit jaar waren ze slecht. En dan, TOP 30! Ik ben nog nooit zo blij geweest met een plek bij de beste 30. Eindelijk is het gelukt. De spanning wordt blijdschap en we gaan weer door met de waan van de dag. Maar die spanning blijft één van de mooiste momenten.

Reageer op dit artikel