blog

Stagevergoeding

Blogs

Ik moet het even ergens met u over hebben. Het zit al een tijdje in m’n hoofd als een onaffe Gestalt: een beweging die niet af is en terugkomt totdat die is opgelost. Het gaat om stagevergoedingen.

Stagevergoeding

De bakkerijsector in met name de ambachtelijke hoek klaagt steen en been over een tekort aan personeel. Het is voor sommige ondernemers moeilijk, zo niet onmogelijk om mensen te vinden. Dat is begrijpelijk. Op de hele arbeidsmarkt is dat een groeiend probleem, vooral in de
(ambachtelijke) beroepssector. Het Genootschap voor de Bakkerij wijdde er half september zelfs een ingelast congres aan.
Werken in de bakkerij heeft een groot aantal pluspunten: het ambacht is creatief, de gezelligheid van ‘samen stampen’ om het werk klaar te krijgen schept een band, door vroeg te beginnen, heb je nog wat aan je middag. Goede sfeer, open karakter, fijne collega’s, afwisselend werk; het zijn allemaal factoren die ervoor zorgen dat medewerkers blijven.
Tegelijkertijd heeft het bakkersvak het nachtwerk tegen. Niet voor niets is overdag bakken actueel: verkooptechnisch slim en arbeidstechnisch misschien wel noodzakelijk.
De financiële beloning speelt vanzelfsprekend een wezenlijke rol, want zolang Nederland nog geen basissalaris voor iedereen kent, is geld een belangrijke drijfveer om te doen wat je doet. Om in je onderhoud te voorzien.
Het afgelopen halfjaar hoor ik bij herhaling verhalen over leerlingen die stage lopen en daarvoor niet of nauwelijks een vergoeding krijgen. Ik zeg bewust niet ‘salaris’, want dat hoeft niet (bij een BOL’er in ieder geval), maar een financiële tegemoet-
koming waarvan ze hun telefoon kunnen betalen. Of de benzine in de auto van hun moeder, als ze ’s nachts naar de bakkerij rijden.
Een van mijn kinderen is datzelfde overkomen in de horeca: lange dagen stage lopen in een aaneensluitende periode van tien weken, maar geen enkele waardering, norse koppen, terwijl leerlingen in de BBL-leerweg wel een basissalaris ontvingen. Uit de bakkerij hoor ik die voorbeelden ook.
Als de bakkerij zichzelf serieus neemt en mensen aan zich wil binden, begint dat bij die basis, zodra jonge mensen de arbeidsmarkt betreden. Heus, ik weet dat stagiaires tijd en begeleiding vragen, er exemplaren tussen zitten die niet vooruit te branden lijken. Maar de tijd dat mijn vader (hij was van 1922) een rijksdaalder mee moest nemen naar zijn leerbedrijf om het vak te mogen leren, is voorbij.
Mensen motiveren zit hem in een totaalpakket en daar hoort een tegemoetkomende stagevergoeding in mijn ogen bij. Anders kunnen deze potentiële werknemers de pest in krijgen eer ze goed en wel zijn begonnen.

Reageer op dit artikel