blog

Industrie en ambacht samen

Blogs

Industrie en ambacht samen

Vijftig jaar geleden telde Nederland 11.800 (banket)bakkerijen. Op dat moment begon de kruidenier brood te verkopen. Er ontstond in de jaren daarna een ware broodoorlog tussen de warme bakker en de kruideniers. De kruideniers zijn verdwenen, de supermarkten hebben hun plaats ingenomen.

Ook onder de bakkers volgde een ware slachting. Bij 10.000 bakkers ging de oven uit. Industriële bakkerijen floreerden. Tot die in de greep kwamen van de steeds machtiger wordende supermarktorganisaties.

Bij benadering zijn er nu 1800 ambachtelijke en zo’n 70 industriële bakkersbedrijven. Dat is wat er overgebleven is. In het jaar 2020 zullen er nog 1200 tot 1000 bakkerijen zijn. En 50 industriële bakkerijen misschien? Wie zal het zeggen.

Industrie en ambacht zijn uit elkaar gegroeid maar hebben elkaar tegelijkertijd ook nodig. Ze zijn tot elkaar veroordeeld. Het ambacht bepaalt het beeld van lekker, vers en goed brood. Daar lift de industrie op mee.

Het brood uit de industriële ovens kan de toets der kwaliteits-kritiek goed doorstaan. Zij bakken een goed stuk brood, maar wel dagelijks een x-aantal uren eerder dan de bakker. De industrie kan door de schaalvergroting een stuk goedkoper dat brood aanbieden.

Is de tijd niet rijp om als branche eens goed na te denken over een samenwerkingsvorm tussen industrie en ambacht? Een levensgevaarlijk onderwerp. Ik weet het. Het staat niet los van allerlei emoties en sentimenten.

Toch een poging: De ambachtelijke bakker kan met het gewone rechttoe rechtaan brood geen onderscheid meer maken. En zijn productiekosten zijn veel hoger dan die van de industrie. Is het zo’n gekke gedachte om als ambachtelijke bakker en industrie samen te zoeken hoe je op dit vlak elkaar kunt versterken. waardoor ook meer ruimte voor de ambachtelijke bakker ontstaat zich verder te specialiseren in bijzonder brood.

Ik weet het: met zo’n gedachte worden weinig ambachtelijke bakkers blij. Maar het is wel eens goed om de voor- en nadelen van kwaliteit, afhankelijkheid, prijs, onderscheid, distributie, versheid, profilering op een rijtje te zetten. En laten we daarbij vooral ook niet de wens van de consument vergeten. Wat wil die?

Het gaat om – soms onconventionele – keuzes maken. Laat daarbij niet de emotie maar de ratio bepalend zijn. Niets doen is geen optie. Er moet iets gebeuren.

Reageer op dit artikel