blog

Wow-momentjes

Blogs

Wow-momentjes

Het is crisis. Maar betekent dat dat we bij de pakken neer moeten gaan zitten? Nee, in tegendeel! Het betekent juist dat je extra scherp moet zijn en je best moet doen om alles eruit te halen wat erin zit. In jezelf, je bedrijf en je medewerkers.

Dat kost moeite, tijd en ook geld. Het is het waard, voor de continuïteit van je bedrijf en het vertrouwen in de toekomst. Over hoe je uit je bedrijf en je medewerkers het beste kunt halen, schrijf ik een andere keer. Nu wil ik met jullie delen waar ik mijn energie vandaan haal.

Als het even wat minder gaat, of als ik in een dipje zit, trek ik me op wat ik wow-momentjes noem. Dat je iets meemaakt waardoor je van binnen gaat gloeien en denkt: ‘Ja, hier doen we het allemaal voor’.

Zo had ik vorige week meerdere wow-momentjes. Dinsdag hoorde ik om de hoek van de winkel drie mensen discussiëren of ze wel of niet even die lekkere koekjes voor bij de koffie zouden halen. Moeder en dochter wonnen en vader bleef met het hondje buiten wachten, terwijl de dames zich omdraaiden om naar de winkel te lopen. Met een Yes!-gevoel stapte ik in de auto.

De volgende morgen wilde ik net gaan 
bezorgen toen een groep schooljeugd voorbij fietste. ‘Wat ruikt het hier lekker!’ hoorde ik een meisje roepen. Ik reed een big smile weg.

Zo zijn er als je goed oplet talloze wow-momentjes. Vaak zijn het maar kleine dingen, maar je moet ze zien en koesteren.

Een klant die vertelt dat ze speciaal naar Drunen komt, omdat ze onze producten zo lekker vindt.

Een kersverse vader die je met een stralend gezicht 
bedankt voor de reuze-beschuit-met-muisjes die hij de vorige dag van ons had gekregen voor de geboorte van zijn eerste kind.

Een stagiaire die na een half jaar afscheid neemt en het jammer vindt dat haar tijd bij ons erop zit.

Een wat oudere dame die zo dol was op onze Herfstcake, dat ze iedereen in de buurt en in de familie daarop trakteerde. En zelfs

op haar sterfbed regelde dat de aanwezigen op haar uitvaart in plaats van een gewoon plakje cake een stukje Herfstcake zouden krijgen.

Oud-werknemers die (de een wat vaker dan de ander) nog eens binnenwippen om bij te kletsen.

Een peutertje dat een stukje stokbrood krijgt. Ze kan nog geen dankjewel zeggen, maar het gezichtje spreekt boekdelen.

Een ontmoeting met collega’s vol passie, zodat ik weet dat wij niet de enigen zijn die nog vertrouwen in de toekomst hebben.

Reageer op dit artikel