blog

Lente

Strategie 21

Wat een paar mooie zonnige lentedagen al niet met je kunnen doen.

Lente

Zo was ik zaterdag in de meest ambachtelijke slagerij uit de regio. Een echt ‘mama papa bedrijf’. Iedere klant die binnenkomt wordt bij naam hartelijk welkom geheten en vakkundig geholpen. Zij staat achter de toonbank met een weekendhulp en één van de kinderen en hij staat achter het hakblok om de bestelde stukken biologisch vlees te portioneren en op verzoek vacuüm te verpakken. Het loopt als een goed geoliede machine en hoewel de kleine winkel altijd vol staat, ben je toch snel aan de beurt.

Ook was ik zaterdag op de warenmarkt. Zo voor het weekend blijft dat een ware belevenis. Het geschreeuw van de marktkooplieden die hun waar aanprijzen is soms oorverdovend. Alles is als je de kooplieden moet geloven, vers en van eerste kwaliteit. O ja, ik hoor het de marktkoopmannen elkaar nog nazeggen. Nergens zo lekker als bij ons. Ik geef toe, een lekker zonnetje, de afwisselende geur bij de viskraam, de kaasboer, de notenboer, de bakker en de bloemenkoopman maken haast dat je vergeet dat er ook nog zoiets bestaat als een supermarkt.

Toen ik alle boodschappen die ik bij de slager en op de markt kon doen had afgevinkt ging ik naar de super. Blokjes voor in de vaatwasmachine, een krat bier, boter, yoghurt, chips en nog veel meer. Zo veel meer, dat ik er van schrok hoeveel ik had gekocht dat niet op het lijstje voorkwam dat mijn vrouw me in de hand had gedrukt toen ik van huis weg ging. Ik wilde het voor mijzelf nog goedpraten door hardop te denken dat je immers niet alles op de markt of bij de slager kunt kopen.

Maar toch. Lag het aan het lekkere lentezonnetje? Kwam het door het goede gevoel dat ik over had gehouden aan het marktbezoek? Of had ik me gewoon weer laten inpakken door aanbieding dit en twee voor de prijs van één dat? Nee, kom nou. Ik laat mij niet manipuleren door die slimme marketing jongens dacht ik nog toen ik naar huis reed. Gelukkig werd dit nog eens bevestigd door mijn vrouw die alle boodschappen zag die ik op het aanrecht parkeerde. Fijn zei ze: ‘Jouw kan ik sturen voor een boodschap.’ Jij neemt gelukkig alleen mee wat we echt nodig hebben. Waarop ik zoiets mompelde als: ‘de pot verwijt de ketel……..’ ‘Wat zeg je’, zei ze. ‘Laat maar’, riep ik vanuit de tuin.

Het weer is beter, de vogels fluiten er buiten vrolijk op los en veel mensen krijgen een beter humeur. Dus ondernemers ruik je kans en probeer de mensen te verleiden tot meer dan dat van het lijstje. Misschien tijd voor iets met LENTE.

Succes met ondernemen.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels