nieuws

Bakkersstel overleeft in no go area

Nieuws

ROTTERDAM – Regelmatig kreeg het bakkersgezin Hans en Marry Arkesteijn de vraag te horen: hoe houden jullie het als middenstanders in hemelsnaam nog uit op de Dordtselaan?

Bakkersstel overleeft in no go area
Bakker Arkesteyn is gestopt, de bakkerij heeft inmiddels een Turks tintje. Foto Jaap Rozema

ROTTERDAM – Regelmatig kreeg het bakkersgezin Hans en Marry Arkesteijn de vraag te horen: hoe houden jullie het als middenstanders in hemelsnaam nog uit op de Dordtselaan?

Hans Arkesteijn moet er om lachen, hij begrijpt de vraag heel goed. Als een van weinige oude middenstanders bleven hij en zijn vrouw over op de Rotterdamse probleemstraat, die op de weg terug is. ‘Waarom wij bleven? De bakkerij is mijn eten en je moet toch verder. We hebben altijd geprobeerd positief te zijn. Zelfs in 2000, toen de laan bijna een getto was, hebben wij de zaak verbouwd. We weigerden mee te verloederen,’ laat hij het Algemeen Dagblad weten. 

Bakkerij Feyenoord
Na ruim veertig jaar is het nu toch voorbij. De zaak en de achterliggende bakkerij zijn verkocht. Bakkerij Arkesteyn heet nu Bakkerij Feyenoord en verkoopt naast Hollands brood en gebak ook Turkse en Marokkaanse specialiteiten.  Hij stopt, zegt hij met klem, niet omdat ze het niet meer konden bolwerken. Nee, het is simpelweg mooi geweest. Hans (60) en zijn vrouw Marry (55) gaan genieten van hun pensioen. Al is het voor Hans wel wennen om niet iedere dag om half twee ’s nachts de wekker te horen.

De laan zit in de vezels van het echtpaar gebakken. Hans is geboren boven de bakkerij die zijn opa in de jaren dertig had geopend. In ’67 verhuisde de winkel naar het huidige hoekpand. Een paar jaar later nam hij het over, met zijn vrouw Marry. Iedere ochtend vers brood en gebak, een vast baken in de woelige Dordtselaan.  Het bakkersgezin heeft met eigen ogen gezien hoe een statige winkellaan kan verworden tot een no go area. De eerste klap was de komst van winkelcentrum Zuidplein. Na 1970 verdwenen de eerste oude middenstanders. Langzaam maar zeker kwamen er ook buitenlandse winkeltjes, omdat de bevolkingssamenstelling in de buurt snel veranderde.

Hoertjes

Pas midden jaren negentig raakte de buurt in een vrije val, weet hij. ‘De tippelzone aan de G.J. De Jongweg ging dicht en alle junks, dealers en hoertjes kwamen in de Millinxbuurt en de Dordtselaan terecht.’ De bakker werd bijna dagelijks geconfronteerd met getto-taferelen. Het naastgegelegen pleintje was tot ver in Frankrijk bekend als uitstekende handelslocatie. ‘Je zag ze dealen, gebruiken, vechten,’ vertelt Marry. ‘Mensen werden met stokken bont en blauw geslagen. Dat allemaal vlak voor onze ogen. Soms kwam een hoertje krijsend de zaak in rennen, met een dealer er achteraan, dwars door de etalage.’

Het is eigenlijk een klein wonder dat de bakkerij, in tegenstelling tot veel andere winkels, nooit het slachtoffer is geweest van een gewapende overval. Hoogstens dat enkele mensen binnenstapten en op indringende toon geld eisten. Dat hebben ze nooit gekregen, zegt Marry stellig. ‘Natuurlijk is dat voor een deel een kwestie van geluk. Tegen een geweer doe je niets. Maar onze houding heeft ook meegespeeld. Wij behandelen iedereen hetzelfde. Het klinkt gek, maar de junks waren ook goede klanten. Het zijn enorme snoeperds, ze houden van zoetigheid. Wij maakten ook een praatje met ze. Soms zagen we een geweer uit een broekzak steken. Dan zeiden we: zeg, stop dat eens netjes weg.’

Steeds meer oude klanten verhuisden, maar sommigen bleven bakkerij Arkesteyn trouw. ‘Klanten kwamen helemaal uit Rhoon of Barendrecht. Ze waren een beetje trots dat wij nog aan de Dordtselaan zaten.’ Inmiddels is de Dordtselaan weer om aan te zien. De gemeente heeft vrijwel alle louche panden opgekocht en flink opgeknapt. Voor ondernemers die een zaak willen beginnen, liggen subsidies klaar. ‘Er zijn nu veel winkels, maar weinig echte ondernemers,’ zegt Hans. ‘Wel fijn subsidie opstrijken, maar als het misgaat, is het plots de schuld van de laan. Zorg gewoon dat je winkel er schoon en uitnodigend uitziet!’

Al, zo stelt hij gelaten vast, wordt het nooit meer zoals vroeger. ‘Het is jammer, maar het lijkt wel of mensen steeds minder behoefte hebben aan mooie en gezellige winkels.’

 

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels