blog

Dat lust ik niet!

Mensenwerk

Vroeger was ik als meisje van een jaar of vier eens op de koffie bij onze buurvrouw. Ik kreeg een cakeje bij de thee, maar klein als ik was zag ik meteen dat mijn vader dat niet had gebakken. Verontwaardigd riep ik uit: ‘Dat hoech ik net, dat hat myn heit net makke!

Dat lust ik niet!

Inmiddels zijn we 35 jaar verder en ben ik heel wat wijzer geworden. Na de mavo haalde ik mijn middenstandsdiploma. Ik ging in het bedrijf van mijn ouders aan de slag, net als één van mijn broertjes. Maar het werden roerige tijden en ook wij hadden last van de crisis. Voor ons was geen plek meer en mijn ouders probeerden het bedrijf zonder personeel te redden.

Ik kwam terecht op de broodafdeling van de supermarkt. Een heel andere wereld én een grote concurrent van de ambachtelijke bakker. Ineens moest ik brood verkopen wat ‘myn heit’ niet gebakken had. Maar het was voor mij een fantastische leerschool. Op allerlei vlakken werd ik bijgespijkerd en deed ik ideeën op. Zo gek was dat niet. Ik ontgroeide de broodafdeling en klom op tot assistent bedrijfsleider. Zes jaar hield ik het er vol. Toen was ik de wereld van de grote ketens zat. Zolang je deed wat er van je werd verlangd, was er niks aan de hand, maar voor je ideeën en mening was geen plek.

Ik keerde terug naar onze bakkerij, want mijn ouders hadden met keihard werken de zaak weer op de rit gekregen. Met mijn broer besloot ik het bedrijf over te nemen, maar nu beiden met heel veel mooie bagage. Want doordat we beiden ‘buiten de deur’ hebben gewerkt, zijn we zóveel rijker geworden. En daarmee hebben we absoluut ons voordeel kunnen doen. We zijn verhuisd en hebben nu een bedrijf waar we trots op zijn.

Dat betekent niet dat we nu op onze lauweren kunnen rusten. Zo doe ik nu mee aan de zesdaagse training Grip op je bakkerij. Een leerzaam traject waar ik, ondanks het feit dat we het best goed doen, toch al weer veel heb opgestoken. Want de wereld verandert continu en daarin moet je als bedrijf meegaan. Dat kun je niet alleen, dat moet je samen doen. Met onderwijzers en specialisten, met collega’s en concurrenten.

En de buurvrouw waar ik koffie ging drinken als kleine meid? Die haalde snel een cakeje bij de bakker op de hoek. En zo had Bakkerij Schuurmans er weer een klant bij, want dat cakeje van ‘myn heit’ was toch écht wel lekkerder.

 

Greetje Schuurmans runt, samen met haar broer Jacob, Bakkerij Schuurmans in Leeuwarden

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels