artikel

‘Leren delegeren kostte me vijf jaar

Dossiers

De carrière van Wendy Mestrom in de bakkerij begon met een zaterdagbaantje, inmiddels is ze opgeklommen tot ondernemersvrouw. Wendy is twee dagen in de week vrij, partner en bakkerondernemer Roy Mestrom zorgt op zaterdag voor hun zoon Ax. Hoe heeft dit jonge stel dit zo geregeld? ‘Luxe toch om als ondernemersvrouw twee dagen per week vrij te zijn?

‘Leren delegeren kostte me vijf jaar

De carrière van Wendy Mestrom in de bakkerij begon met een zaterdagbaantje, inmiddels is ze opgeklommen tot ondernemersvrouw. Wendy is twee dagen in de week vrij, partner en bakkerondernemer Roy Mestrom zorgt op zaterdag voor hun zoon Ax. Hoe heeft dit jonge stel dit zo geregeld? ‘Luxe toch om als ondernemersvrouw twee dagen per week vrij te zijn?’

Bakkersvrouw in loondienst van het bedrijf. Dat is Wendy Hubert, beter bekend als Wendy Mestrom (30). Partner van Roy Mestrom, eigenaar van Bakkerij Mestrom uit Geleen. Het stel is niet getrouwd en Wendy is ‘gewoon’ in loondienst van het bedrijf. Een bijzondere situatie voor een bakkersechtpaar. ‘Ik ben voor drie dagen ingeroosterd in de winkels, voor 27 uur. Op de woensdag, vrijdag en zaterdag. Op maandag en dinsdag ben ik mama. Donderdag is mijn kantoordag. Onze zoon is op woensdag, donderdag en vrijdag op het kinderdagverblijf. Zaterdag is Roy thuis. Hij bezorgt soms wel, maar dan gaat onze zoon Ax (2,5) mee.’

Verliefd op zaterdag
Wendy vervolgt haar relaas met haar start in het bedrijf. Hoe is ze in deze bakkerij terecht gekomen? ‘Mijn ouders hadden een speelgoedzaak tegenover Bakkerij Mestrom. Ik speelde veel met Roy’s jonge zusje. Toen ik vijftien was, ging ik er werken, als zaterdaghulp en later ook in de schoolvakanties. Het begon als een bijbaantje. Ondertussen volgde ik de MDGO-opleiding voor bejaardenverzorgster. Maar ja, ik werd verliefd op Roy, de zoon van de bakker. Wel heb ik toen nog mijn opleiding afgemaakt en op een blauwe maandag heb ik ook nog gewerkt als bejaardenverzorgster. Maar dat was het niet voor mij. Ik vond het niet leuk. De bakkerswinkel vond ik veel leuker! Toen er bij de bakkerij een winkelvacature voor 20 uur vrijkwam heb ik daarop gesolliciteerd. Later werd dit een volledige werkweek. Toen Ax werd geboren ben ik gaan minderen.’
Er zullen maar weinig – jonge – bakkersechtparen zijn die het zo geregeld hebben. Bij ons is het gewoon zo gelopen, vertelt Wendy. ‘De boekhouder dringt nu wel regelmatig aan op het oprichten van een vof zodat ik ook op papier eigenaar wordt. Maar daar zijn we nog niet over uit.’ De achterliggende reden voor deze twijfel ligt in het verleden, maar Wendy wil hier niet over uitweiden.

Papieren eigenaar
Hoewel ze op papier geen eigenaresse is van het bedrijf, voelt ze zich dat wel. ‘De betrokkenheid is er. Hoewel ik maar voor 27 uur op de loonlijst sta, ben je natuurlijk wel constant met het bedrijf bezig. Maar belastend is dat niet voor ons. Op de maandag en de dinsdag ben ik mama. Er moet wel iets heel raars gebeuren, wil ik dan naar een van de winkels gaan. Dat is het probleem van veel ondernemersvrouwen. Ik zag dat vroeger bij mijn eigen ouders ook: werk en privé lopen enorm in elkaar over. Mijn ouders hadden nauwelijks vrije tijd. Wij houden het bewust zo veel mogelijk gescheiden. Helemaal kan natuurlijk nooit. Daar ben je ondernemer voor. Winkeldames bellen me ook bijna niet op maandag of dinsdag. Ze sturen een mailtje of faxen hun boodschap. In het begin ging dat wel anders’, zo geeft Wendy toe. ‘Ze belden me voor elk wissewasje. Nu regelen ze het zelf als ze een middag willen ruilen of iets dergelijks.’ Ze vervolgt: ‘De medewerkers zien en behandelen me gewoon als eigenaar en dus als hun “baas”. Al houd ik niet zo van dat woord. Veel mensen werken hier al heel lang en hebben de liefde tussen mij en Roy zien opbloeien. Ik kreeg geleidelijk steeds meer verantwoordelijkheden. Roy heeft de zaak in 2003 officieel overgenomen, nu vijf jaar geleden. En dan ben je dus opeens de baas…’
Roy en Wendy vormen nu de derde generatie Mestrom die aan het roer staat van de bakkerij. De taakverdeling is duidelijk. Roy regelt alles voor de productie en Wendy voor de winkels. Het is een zaak met vier winkels met een centrale productieruimte in Born. De winkels zijn gevestigd in Geleen (2) en in Sittard (2). In totaal werken er veertig mensen voor het bedrijf. De broodomzet is ongeveer 30 procent, banket is goed voor 70 procent.

Vrouwen onder elkaar
Wendy Mestrom heeft in de vijf jaar dat ze ondernemersvrouw is veel geleerd, mede dankzij haar lidmaatschap van de Vrouwenvakgroep van de NBOV. ‘Beko Advies raadde me destijds aan om lid te worden, maar eigenlijk zag ik het helemaal niet zitten. Roy stond er wel positief tegenover dus ben ik toen maar een keertje gaan kijken… Het imago van theekransje klopt echt niet!’, aldus een stellige Wendy. ‘Voor mij was en is het nog steeds heel nuttig. Los van de trainingen die gegeven worden, leer je uit de gesprekken onderling ook veel. De vrouwen zitten allemaal in hetzelfde schuitje en dat schept een band; anders dan bij je eigen vriendinnen die zich minder goed kunnen verplaatsen in jouw leven.’
Punt dat voor Wendy bijna bij elke bijeenkomst en training terugkomt, is delegeren. ‘Ik ben geneigd om alles zelf te doen. Omdat ik dan weet dat het goed gebeurt. Natuurlijk gaat dat niet als je vier winkels hebt en een privé-leven wilt. Als je de medewerkers duidelijk vertelt wat je van ze verwacht en welke taken ze moeten én mogen vervullen, doen ze dat ook. Vaak heeft het dubbel effect: ze raken meer betrokken en voelen zich gewaardeerd en jij hebt minder werk op je bordje.’

Zondag wasdag
Wendy geeft overigens eerlijk toe dat ze bij de Vrouwenvakgroep ook wel eens voorbeelden ziet van hoe ze het niet zou willen. ‘Vrouwen die zes dagen per week in hun bedrijf actief zijn. Op zondag doen ze de was, strijken ze en doen ze de administratie. Soms gunnen ze zichzelf nog geen middag vrijaf omdat ze denken dat het bedrijf dan in de soep loopt. Vraag is of dat ook echt gebeurt. Mijn ervaring is van niet. Vertel alleen je personeel duidelijk wat er van hen verwacht wordt. In jouw afwezigheid mogen ze rustig taken van je overnemen. Ik zeg altijd dat ze niet alles hoeven te laten liggen voor mij.’

 

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels