artikel

Belgische patissier kiest voor Nederland

Dossiers

De voormalige schatkamer van de Onze Lieve Vrouwe kerk in Maastricht is sinds september het onderkomen van Jeanpierre. De eigenaren van de Belgische patisserie hebben ervoor gekozen hun winkelaanbod uit te breiden naar Nederland. De stijl van de winkel is aangepast aan de omgeving, de producten echter zijn onveranderd Belgisch gebleven.

Belgische patissier kiest voor Nederland

De voormalige schatkamer van de Onze Lieve Vrouwe kerk in Maastricht is sinds september het onderkomen van Jeanpierre. De eigenaren van de Belgische patisserie hebben ervoor gekozen hun winkelaanbod uit te breiden naar Nederland. De stijl van de winkel is aangepast aan de omgeving, de producten echter zijn onveranderd Belgisch gebleven.
 

‘Ik ben heel blij dat jullie nu eindelijk ook in Maastricht zijn gevestigd’, zegt een klant terwijl hij aandachtig de winkel observeert. Patisserie Jeanpierre uit het Belgische plaatsje Aubel heeft sinds september uitgebreid met een filiaal in Nederland. Ze hebben gekozen voor Maastricht. De stap over de grens was voor de eigenaren José en Rachel Jeanpierre een logische keuze: Rachel Jeanpierre: ‘In de Voerstreek waar ons moederbedrijf is gevestigd kwamen al veel klanten uit Nederland. Aubel is ook niet zo ver weg (20 kilometer van Maastricht, red.). Vooral in het weekend komen er veel Hollanders, dan is ruim de helft van de klanten afkomstig uit Nederland. Doordeweeks is dat minder, maar de Hollandse klanten bleven maar vragen naar een vestiging in Nederland.’

Maastricht

Na alle voors- en tegens op een rij te hebben gezet, waagden ze in september de stap. ‘We hebben geen problemen ondervonden met deze stap. Je moet natuurlijk veel formaliteiten afhandelen, maar de regelgeving in Nederland is vergelijkbaar met die in België. Je moet je gewoon aan de regels houden, punt uit.’ Waarom Maastricht? ‘We hebben gekozen voor Maastricht omdat het een mooie stad is. Bovendien komen er veel toeristen en het is een grote stad waardoor we iedereen kunnen bereiken om onze kunsten te laten zien.’ Hoewel de keuze op Maastricht snel was gemaakt, was de exacte locatie minder snel gevonden. Na maanden zoeken, stuitte het Belgische echtpaar op een klein pand in de Plankstraat, tegenover het Onze Lieve Vrouwe plein waar veel luxe hotels en exclusieve kledingwinkels zijn gevestigd. ‘We wilden per se in de mooie buurt van de stad zitten, omdat we zelf ook mooie producten maken. Het pand waarin we nu zijn gehuisvest was vroeger de schatkamer van de kerk. Nu liggen er andere schatten.’ Omdat de buurt waarin de patisserie is gevestigd, vooral luxe en exclusieve winkels huisvest hebben Rachel en José Jeanpierre de uitstraling van hun zaak daarop afgestemd. ‘We hebben een totaal ander interieur gekozen dan in Aubel, logisch want Aubel is ook een andere plaats. We hebben de winkel in Maastricht aangepast aan de omgeving, doe je dat niet dan val je uit de toon.’ Omdat het een monumentaal gebouw is, mochten de eigenaren weinig veranderen aan het pand zelf. ‘We hebben alleen de tralies voor de ramen mogen weghalen waardoor de producten veel beter zichtbaar zijn.’

Interieur

Zelf omschrijft Rachel Jeanpierre de zaak, die lang en smal is, als klassiek en chique; een op het eerste oog geen vreemde omschrijving. Hoewel de inrichting van de winkel nieuw is, heeft het een authentieke uitstraling. De vloer van de voormalige schatkamer is behouden gebleven, tegen de wand staat een houten vitrine waar brood in wordt gepresenteerd. Hoewel brood niet de hoofdmoot is, heeft het zijn waarde vindt de eigenaar. ‘Het hoort bij het concept.’ Bedragen of verkooppercentages wil ze niet geven. Links van het brood liggen vlaaien. Zoals de meeste Belgische bakkersbedrijven heeft ook Jeanpierre gekozen voor een eenlaags presentatiemeubel voor banket, chocolade en vienoisserie. Om flexibel te zijn en de winkel vol te laten ogen, presenteren ze het gebak op plaatjes. ‘De winkel is niet zo belangrijk, het gaat om de producten. De patisserie moet opvallen, vandaar de keuze voor een eenlaags meubel.’

 

Onderscheiden

Hoewel Jeanpierre de uitstraling van de winkel heeft aangepast aan de buurt, hebben ze de producten ongemoeid gelaten. ‘We hebben het assortiment niet aangepast aan de Hollandse smaak, maar Belgisch gehouden. We hopen ons daarmee te onderscheiden. Bovendien zijn de producten onze kracht, daarvoor komen de Nederlanders naar ons in Aubel.’ Alle producten worden in Aubel gemaakt en een keer per dag vervoerd naar Maastricht. Als het nodig is, wordt er meerdere keren gereden. In het Maastrichtse filiaal is geen ruimte voor opslag, evenmin is er parkeergelegenheid. Om dat nadeel te compenseren, bezorgt Jeanpierre ook bij de mensen thuis in Maastricht en omstreken.

De winkel is ingericht door Intergral uit Brugge in samenwerking met architect Rosier Lodemans uit Maastricht. Rachel Jeanpierre is niet bang dat de chique uitstraling van het pand een te select publiek trekt. ‘We zien veel passanten en een gemiddeld doorsnee publiek. Het loopt vlotjes, we hebben zo’n duizend klanten per week zonder dat we reclame hebben gemaakt. Het is vooral mond tot mond. Áls de chique uitstraling mensen zou afschrikken, dan zou alles ze in deze buurt afschrikken, want het is een dure buurt. De mensen komen hier bewust winkelen.’

Personeel

Om de communicatie tussen de klanten, het winkelpersoneel en de eigenaren goed te laten verlopen was het voor de Franstalige ‘patrons’ belangrijk dat er een tweetalige filiaalleider aangesteld werd voor de vestiging in Maastricht. Daarom is Josiane Broux aangenomen. Hoewel Rachel Jeanpierre Nederlandse lessen volgt, is zij de taal nog niet meester. ‘Om toch kenbaar te worden voor de klanten, sta ik gemiddeld zo’n 15 uur per week in Maastricht.’ Over het verschil tussen de Belgische en Hollandse klant zegt filiaalleider Broux: ‘Wij Belgen staan om 6.00 uur op om brood te halen, Hollanders niet. De omgang is anders, Hollanders zijn hartelijker en spontaner, Belgen echter geven gemakkelijker geld uit. Hollanders moet je eerst overtuigen, het is dus belangrijk om goede uitleg te geven.’

Jeanpierre is zes dagen in de week open, van dinsdag tot en met zondag. ‘Wij hebben voor zondagsopening gekozen, omdat er vraag naar was, maar het loopt nog niet echt heel goed.’ Rachel Jeanpierre wijt de tegenvallende zondagverkoop aan het feit dat andere winkels in de stad gesloten zijn. ‘We kijken hoe het gaat, misschien dat we in de toekomst alleen op de koopzondagen open gaan.’

Een belangrijke troef in Aubel is de theesalon. Omdat de ruimte in Maastricht te klein is moesten de eigenaren hiervan af zien. ‘De mensen vragen er wel om, misschien dat dat in de toekomst nog komt. We willen er hetzelfde succes van maken als in Aubel.’

 

 

 

Tekst: Peter de Weerd

Foto’s: Twan Wiermans

 

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels