artikel

Bakkersvrouwen delen hun ervaringen

Dossiers

Bakkersvrouwen zijn duizendpoten met twee handen. Dit geldt ook voor de schoonzussen Marjon en Jeanine Ammerlaan van Echte Bakker Ammerlaan met drie winkels, in Sassenheim en Voorhout (2). Ze zijn ondernemer en beide moeder van drie kinderen, staan in de winkel, regelen duizend-en-een-dingen op de zaak én zorgen dat thuis de boel blijft draaien. Een openhartig verhaal over hun ervaringen als bakkersvrouw.

Bakkersvrouwen delen hun ervaringen

Bakkersvrouwen zijn duizendpoten met twee handen. Dit geldt ook voor de schoonzussen Marjon en Jeanine Ammerlaan van Echte Bakker Ammerlaan met drie winkels, in Sassenheim en Voorhout (2). Ze zijn ondernemer en beide moeder van drie kinderen, staan in de winkel, regelen duizend-en-een-dingen op de zaak én zorgen dat thuis de boel blijft draaien. Een openhartig verhaal over hun ervaringen als bakkersvrouw.

Hoewel ze zelf het woord ‘duobaan’ nog nooit in de mond namen, hebben de schoonzussen Marjon (42) en Jeanine (43) Ammerlaan uit Sassenheim wel degelijk samen de baan van ondernemersvrouw. ‘Ja. Dat klopt eigenlijk wel’, reageren ze op de vraag van Bakkerswereld of ze een duobaan hebben. ‘Eén van ons is er altijd. We werken twee tot drie dagen in de week. We weten niet hoe het is om het als ondernemersvrouw helemaal alleen te doen. Dat is ons verschil met andere bakkersvrouwen. Wij kunnen op elkaar terugvallen.’
Samen met hun partners Ron en Charles runnen de schoonzussen Ammerlaan het bakkersbedrijf. Dit bestaat uit drie winkels in Sassenheim en Voorhout, met achter twee een bakkerij. Eén voor brood en één voor banket. Er werken in totaal zo’n vijftig mensen. Jeanine en Marjon Ammerlaan vertellen dit allemaal in de kantine van de bakkerij in Sassenheim. De verbouwde winkel ervoor is net een week open en is hét gespreksonderwerp tijdens de koffie.
 
Taakverdeling
Deze vrouwen doen veel samen. ‘Alles, behalve kiften. Oh ja, en we gaan ook niet samen op vakantie. Want dat kan niet’, vertellen ze. ‘Wel gaan we binnenkort samen naar de NBC-cursus “Rendementverbetering”. Ruzie hebben we nooit. We vullen elkaar aan. Wat de één mist, vult de ander aan. Ieder heeft zijn eigen specialiteiten. Net als onze mannen hebben wij ook een eigen taakverdeling.’ Jeanine Ammerlaan regelt bijvoorbeeld personeelszaken en Marjon Ammerlaan de financiële administratie. De laatstgenoemde staat in de winkel in de Hoofdstraat in Sassenheim, Jeanine Ammerlaan in de Heerenstraat in Voorhout. Hierachter zit de banketbakkerij waar Marjons man werkt. Jeanines man – Ron – doet het brood in Sassenheim achter de winkel waar Marjon Ammerlaan staat. ‘De meeste klanten denken dan ook dat ik met Jeanines man Ron ga en andersom’, zo lacht Marjon Ammerlaan. ‘In de nieuwe winkel hangt een grote sfeerfoto van de bakkerij, daarop kan ik nu mijn eigen man aanwijzen!’
 
Nieuwbouw
Het viertal is bezig met een geheel nieuwe bakkerij op een bedrijventerrein. ‘Als het goed is begint de bouw in september. Hierover zitten we echt met z’n vieren aan tafel. Veel andere dingen bespreken we tussendoor. ‘s Avonds na het opmaken van de kassa’s of thuis onder het eten.’
Voetballen
Marjon en Jeanine Ammerlaan kwamen beide al jong in de bakkerij. Jeanine Ammerlaan is bakkersdochter en werkte op de zaterdag bij Echte Bakker Ammerlaan, al voordat ze een relatie kreeg met Ron Ammerlaan. Marjon Ammerlaan, zelf opgeleid tot kinder- en jeugdverzorgster, kreeg op haar achttiende verkering met bakker Charles Ammerlaan. Marjon Ammerlaan: ‘Zo ben ik het bedrijf ingerold. Vroeger was dat heel vanzelfsprekend. Je deed het gewoon. Dat verwachtte men ook van je.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Volgens mij is het ook heel moeilijk om als vrouw je eigen baan aan te houden. Al zie je dat bij de jongere bakkersvrouwen steeds vaker. Ik heb daar veel respect voor. De eerste jaren werkte ik meer dan fulltime in het bedrijf. We woonden boven de zaak en ik was er altijd. Toen ons derde kind werd geboren, zijn we verhuisd. Maar natuurlijk zijn onze kinderen opgegroeid met én in de bakkerij. Net zoals bij Jeanine en Ron. Dat wij op zaterdag niet mee gaan naar het voetbalveld, begrijpen ze wel. Maar toen de kinderen klein waren, aten wij tussen de middag altijd samen. Iets dat veel andere gezinnen niet kunnen. Nu de kinderen wat ouder zijn, wordt het overigens steeds makkelijker. Die van mij zijn nu vijftien, zestien en negentien. De oudste zit op de Vakschool Wageningen. De kinderen van Jeanine zijn negen, twaalf en vijftien.’ Jeanine Ammerlaan grapt: ‘Als er een broodzak naast de telefoon ligt, weet ik dat ze me gebeld hebben.’
Schoonmoeder
Beide zijn lovend over de steun van hun schoonmoeder. Hier geen onenigheid over de samenwerking tussen schoonmoeder en schoondochter(s). Marjon Ammerlaan: ‘Onze schoonmoeder werkt nu niet meer mee, maar staat wel altijd voor ons en onze kinderen klaar. Om met haar samen te werken is voor ons nooit problematisch geweest. Ik heb het vak echt van haar geleerd. Anders dan Jeanine had ik geen enkele ervaring. Natuurlijk doe je de dingen anders. Vergeleken met vroeger geven wij onze winkeldames meer verantwoordelijkheid. We hebben nu natuurlijk ook meerdere winkels. Onze schoonmoeder had er eentje waar zij zelf altijd aanwezig was. Ik heb veel respect voor haar. Wij hebben vrije tijd, tijd voor sociale dingen, voor vrienden, voor hobby’s. Dat had zij niet.’
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jeanine Ammerlaan vult aan: ‘Ik heb jaren samen met Marjon op naailes gezeten. Echt lekker voor de ontspanning. Je ging er naar toe met hoofdpijn en je kwam met een lekker leeg hoofd terug. Alleen naaien kan ik nu nog steeds niet…’, lacht ze. ‘Voor mijn schoonmoeder ging het altijd maar door. De bakkerij was haar leven. Wij moeten ook wel eens een privé-afspraak afzeggen als er iemand ziek is in de winkel, maar dat is niet zo erg.’
Marjon Ammerlaan vervolgt: ‘Toen ik net ondernemersvrouw was, kon ik er echt wakker van liggen als twee winkeldames ruzie hadden. Ik had helemaal geen ervaring met dat soort dingen. Nu ik ouder ben, gaat het beter. Ik lig er niet meer wakker van. Meestal laat ik problemen even bezinken en ga dan met de mensen om tafel. Praten. Overleggen. Dat doe ik altijd; ik ben niet zo’n bazig type dat zegt hoe het moet gebeuren. Dat zou ik misschien wel iets meer moeten zijn. Jeanine laat de meiden zelf bellen om een vervanger te zoeken. Dan komen ze er pas achter hoe lastig het voor haar kan zijn als iemand een middag vrij wil.’

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels