artikel

Echte Bakker Jorink in Raalte bakt in de etalage

De winkel

‘Er zijn wel meer beroepen waarbij je achter het raam werkt, dus waarom niet als bakker’, zegt Patrick Jorink van Echte Bakker Jorink in Raalte lachend. Heel graag wilde hij in het zicht van het publiek werken en hij bedacht een unieke oplossing: de blinde muur van de bakkerij vervangen door glas. In juni was de verbouwing gereed en inmiddels werken de brood- en banketbakkers onder het toeziend oog van het winkelende publiek.

Echte Bakker Jorink in Raalte bakt in de etalage
Voorbijgangers kijken belangstellend naar de verrichtingen van de bakkers. Foto’s: Foto Hissink

Vorig jaar besloot Patrick Jorink, die samen met zijn vrouw eigenaar is van Echte Bakker Jorink in Raalte, om de bakkerij uit te breiden en te verbouwen. Daarbij had de ondernemer verschillende doelen voor ogen, vertelt hij. ‘Ik wilde graag de routing binnen het bedrijf verbeteren. We hebben een lang, smal pand en als je van voor naar achteren wilde lopen, dan moest je via de brood- en banketbakkerij. De buitendeur zat precies naast de ovens en dat was niet echt handig. Bovendien was de werkruimte behoorlijk verouderd en kwamen we vriescapaciteit tekort.’

Daarnaast had de verbouwing nóg een reden. De bakker wilde namelijk heel graag laten zien wat er in de brood- en banketbakkerij gebeurt. ‘We werkten als bakkers jarenlang weggemoffeld achter de muur. Dat is best apart eigenlijk. Een slager kun je gewoon aan het werk zien in een slagerij, maar bij bakkers is dat meestal niet zo. Wij wilden daar graag verandering in brengen.’

Twee fases

Een open verbinding tussen winkel en bakkerij bleek niet mogelijk en zodoende gingen Patrick en José op zoek naar alternatieven. ‘Voor de uitbreiding van de bakkerij hebben we vorig jaar november ons magazijn verbouwd tot diepvriesruimte. In april is de tweede fase van het project van start gegaan. Daarbij hebben we een klein pleintje achter ons pand, waar vroeger onze bestelauto’s geparkeerd stonden, bij ons bedrijf getrokken en hebben we een nieuwe buitengevel laten plaatsen. Zodoende hebben we meer ruimte gecreëerd voor onze ovens.’

Tevens werd de blinde muur van de bakkerij vervangen door een grote raampartij. Dat het geen raam maar meer een etalage zou worden, had Jorink aanvankelijk niet verwacht. ‘Dat is niet in één keer gegaan. We wilden graag ramen en die hebben we in het ontwerp laten opnemen. Maar in de tekeningen werden ze steeds groter.’

‘Ik ben wel even bang geweest dat er misschien teveel glas in zou komen, maar ik moet zeggen dat het eindresultaat me 100 procent is meegevallen.’

Voordelen

De nieuwe situatie biedt diverse voordelen. ‘Onze routing is aanzienlijk verbeterd. We hebben meer ruimte voor onze ovens en vriezers en mensen kunnen nu echt een kijkje nemen in de bakkerij’, aldus de ondernemer.

Daar blijkt veel belangstelling voor te zijn. ‘Vooral tijdens marktdagen is het heel druk. Dan staan er wel tien tot twaalf mensen voor het raam te kijken. Toeristen die met de fiets aan de hand blijven staan en kinderen die hun neus tegen het venster drukken. Ze kunnen precies zien wat zich in de bakkerij afspeelt. Hoe we broden kneden, taarten bakken, welke brouwsels de ovens ingaan, hoe de deegmachines draaien en hoe de medewerkers gebakjes snijden, verwerken en verpakken. Als onze producten klaar zijn, zetten we ze voor het raam, zodat iedereen ze kan zien.’ Dat trekt mensen de winkel in. ‘Het blijft lastig te peilen, maar ik heb het idee dat het ons extra omzet en nieuwe klanten oplevert.’

Meer begrip

Daarnaast hoopt hij ook op meer begrip. ‘Je kunt nu van buitenaf zien dat het veel werk kost wat we maken. Dat beseffen klanten misschien niet.

‘Ze vinden onze producten soms duur, maar nu kunnen ze zien hoeveel werk en aandacht er inzit.’

Met de open werkwijze hoopt de bakker ook het verschil te kunnen tonen met de supermarkten. ‘De supermarkten zijn de grootste concurrenten. Maar die zijn niet eerlijk tegen de klant’, vindt hij. ‘Ze verkopen brood onder de noemer ‘vers gebakken’, terwijl ze het afbakbrood kant-en-klaar binnen krijgen van de fabriek en het alleen maar in een winkeloven hoeven af te bakken. Wij maken alles iedere dag vers en dat kunnen de voorbijgangers nu zelf zien.’ De ‘etalage’ heeft nog een voordeel: ‘We krijgen nu veel minder vaak de vraag of we alles zelf maken.’

Prettig werken

De bakkers vinden het open werken zelf ook heel prettig. ‘We hebben veel meer daglicht en zien de zon schijnen. Natuurlijk worden we soms wat afgeleid door het publiek en zwaaien we even naar wat bekenden, maar aan de andere kant zijn we met ons werk bezig en hoeven we niet altijd oogcontact te maken. Bij wel meer beroepen wordt voor het raam gewerkt, dus waarom niet bij de ambachtelijke bakker’, zegt hij lachend.

Genoeg te zien

De werktijden heeft hij overigens niet op zijn ‘toeschouwers’ aangepast. ‘Onze baktijden zijn hetzelfde gebleven. We werken niet met een remkast en beginnen ’s nachts al met bakken. Maar de laatste bakker begint om zes uur ’s morgens en is tot een uur of één ’s middags aan het werk. In de banketbakkerij wordt sowieso tot half vier gewerkt. Dus er is genoeg te zien.’

Wel wordt met de werkwijze een beetje rekening gehouden met de openheid. ‘Natuurlijk werkten we altijd heel hygiënisch, maar we houden nu wel wat rekening met de toeschouwers. Zo hebben we de vaatwasser om de hoek, uit het zicht, geplaatst en zorgen we er bijvoorbeeld voor dat het met de hand mengen van bavaroise uit beeld gebeurt. Voor ons als bakkers is het met de hand mengen heel normaal, maar ik kan me voorstellen dat een klant het niet echt lekker vindt om te zien hoe wij met onze handen in de producten zitten. En misschien ziet het er in de bakkerij nog wel nét iets opgeruimder uit dan voorheen’, zegt de bakker met een glimlach. 

Historie

In 1881 begon Theodorus Jorink met een bakkerij en een zaak in kruidenierswaren. Het brood werd gebakken in een zogeheten takkenbosoven, op z’n dialect ook wel ‘riesemietoven’ genoemd. Behalve bekendheid via de producten als brood en banket kreeg Jorink ook naam toen in 1925 met de verkoop van ijs werd begonnen. Dat ijs was toen nog bestemd voor diners, maar door de stijgende belangstelling werd rond 1935 gestart met de verkoop van ijs aan de straatzijde. Theo Jorink, de vader van Patrick, kwam in 1963 samen met zijn vrouw in de zaak. De voorzijde van het oude pand werd afgebroken, en er verscheen een nieuw winkelpand, met daarin tevens een lunchroom. Sinds 1996 is het bedrijf in handen van de huidige eigenaren. Onder hun leiding werd de winkel in 1998 en in 2008 ingrijpend verbouwd, en inmiddels zijn dus ook de bakkerij en de banketbakkerij vernieuwd.

Foto's

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels