Vaak wordt er gespeculeerd ‘zo zal het gaan, dit moet je doen en daar moet je op letten dan zal dat het resultaat zijn’. Niets is minder waar omdat het vaak aannames zijn, gebaseerd op veronderstellingen. Doen en durven met een gezond verstand zijn individueel en passen niet in massagedachten. Ieder mens is uniek en elke actie staat op zichzelf. Wat door de ene mens gezien wordt als een oplossing is voor de ander een drama. Wat voor het ene bedrijf werkt, brengt het andere bedrijf in de problemen.
Zelf doe ik dit werk, deze passie, dertig jaar en vandaag gooi ik al mijn overtuigingen in de prullenbak. Ik verlang naar een schone lei. Ik wil opnieuw beginnen. Ik wil staan in het hier en nu, zonder ballast. Ik wil wel luisteren naar advies en goede raad mits het komt vanuit een nieuw denken. Ik wil groeien en onbevangen zijn. Ik wil de wereld tegemoet treden zonder bagage. Ik wil bruggen slaan tussen onmogelijkheden en de mogelijkheden aan anderen overlaten. Ik wil dingen zien gebeuren en momenten voelen die ik nog nooit gevoeld heb. Ik zou willen dat ik de durf had om opnieuw onbevangen te zijn. Dat ik uit mijn veilige cirkel zou stappen en het leven opnieuw zou durven ervaren.
Het is een taai onderwerp dat ik hierboven beschrijf maar in de essentie is het waar het om draait. Niet belerend maar schoon en objectief. Niet behoudend maar kwetsbaar en durven te ontvangen.
De bakkerij kent deze levenshouding niet. Het zit vol met routines en mist daardoor de aansluiting met de veranderende maatschappij. Dat blijkt uit alles. Elke week sluit er een bakkerij en elke week zakt het bakaandeel en het aantal klanten dat het ambacht bezoekt.
Bij Jongerius Bakker hebben wij daar geen last van. We stijgen in productvolume en het aantal klanten blijft op peil. Er is zelfs een lichte groei. Maar is dat de bevestiging dat we op de juiste weg zitten? Of lopen we straks in onze eigengemaakte valkuil? Krijgen we op een moment de rekening van die bevestiging, de overmoed, de arrogantie?
Operatie ‘hier en nu’ is het avontuur van durven en doen, van nieuwe stappen, van inspiratie, van bedrijfscultuur, van lezen en zingen, van genieten van het moment, van denken zonder grenzen.
Elk individu uitdagen tot een samenwerking zonder rechten en claims in een wereld van hier en nu met de ervaringen en het vakmanschap als verworven kennis. Maar niet omdat het vanzelfsprekend goed is.
Gert Jongerius
Bron: Bakkerswereld 20 maart 2009
