Als je ster hoog staat aan het firmanent. Of als je ster gerezen is boven je menselijke maat. Dan ontstaat het wankel evenwicht. Als je leven wegloopt bij de aarde en de mens, is het de eenzaamheid die wacht. Wie kan zichzelf dragen, hoog en ver bij iedereen vandaan?
Neem Franciscus van Assisi, geboren in welstand, en in een visioen werd hem duidelijk welke weg hij moest gaan. HIj verkondigde een boodschap van vrede, liefde en eenheid. Is het niet ons aller verlangen te zijn zoals Franciscus? Weg van de economie, weg van de haast van elke dag, weg van wat ons leeft, maar meer het verlangen waarnaar we op zoek zijn.
Een raar verhaal wordt dit. Wat heeft het nog te doen met de kern van waar we mee bezig zijn: brood en banket? Wel, alles is onomstotelijk met elkaar verbonden en niets is vreemd en raar als het gaat om 'Wat bindt ons en waar verliezen we elkaar?'
De mens is een nietig instrument op zoek naar vorm en bevestiging. Niets heeft het te maken met macht en welvaart. Het is meer de schoonheid en de troost die we zoeken in alles wat we zijn en wat we doen. Zo ook onze plaats in de materie die ons bindt: brood en banket. Daar ligt onze kennis en daar willen we voor gaan. En dat is goed! Maar hoe doen we dat in deze moeilijke tijd? Waar vinden we de aansluiting met de mensen die ons product kopen en van ons product genieten? Hoe vernieuwen we relaties met de branchevereniging, de inkoopvereniging en de andere dienstverlenende organisaties? Het zijn deze organisaties die - net als in de politiek - de aansluiting verliezen met de achterban. Het zijn zoekende organisaties met een oud verhaal. Hoe gaan we om met de stijgende grondstofprijzen? Leveren we marge in? Gaan we voor meer volumeproduct? Of berekenen we alles door en worden de producten straks voor een deel van de consumenten onbetaalbaar, waardoor we klanten verliezen?
Uiteindelijk moet alles komen uit eigen kracht. Het is vallen en opstaan, het is keuzes maken 'gelijk Franciscus; . Zo gaat het ook hier in Zoetermeer, en elke keus heeft zijn zonnige en zijn schaduwkant. Neem Jongerius van Gisteren. Veel collega's hadden er geen goed woord voor over. Nu, na een jaar, zijn wij er blij mee en gaan we ermee door! De tijd van weggooien van overgebleven producten is voorbij gezien de voedselschaarste in de nabije toekomst! Ik wens u wijsheid en sterkte toe in deze snel veranderende samenleving.
Gert Jongerius
