'Nederlandse bakkers zijn niet echt vermaard vanwege de hoge kwaliteit van hun producten, maar eerder om schuimbrood, blikappeltaart met geleiafdekking met abrikozensmaak en veel te dure broodjes.' Het is geen citaat van mij, maar komt uit de discussie over de bakker en 'zijn inferieure product dat Nederlandse bakkers durven af te leggen.'
Ook geen citaat van mij. Ze zijn te vinden op Forum.fox.nl. De panelleden zoeken goede bakkers. Nog één citaat:'Als je een écht goede bakker in Nederland weet, dan houd ik mij aanbevolen. Op de Haarlemmerstraat in Amsterdam weet ik er eentje die best aardig bakt, maar verder kom ik zelfs bij de bakkers die pretenderen goed te zijn, vooral slappe meuk met een afbaksmaakje tegen. En het meest frappante is dat zodra je naar het eerste het beste dorp over de grens (Duitsland of België maakt niet uit) gaat, daar bij de eerste de beste bakker naar binnneloopt, je met een uitstekend brood naar buiten loopt.'
Soortgelijke (veelal ongenuanceerde) opmerkingen kom je vaker tegen. Of het waar is of niet, is niet interessant. Het is de beleving van de consument. Dát schaadt ons imago, vooral ook omdat het maar doorsuddert. Met alle vervelende consequenties van dien. Het vertrouwen in het product ebt weg. En u weet het: vertrouwen komt te voet en gaat te paard.
Wij kunnen ook zeggen: we doen toch veel aan het imago (de spotjes van het HBC en de activiteiten van de VB). Maar blijkbaar is het niet goed of niet goed genoeg.
Ik zeg niet dat consumenten met hun opmerkingen gelijk hebben. Daar gaat het ook niet om: het gevoel van de consument bij ons brood is blijkbaar niet goed. Dat moeten we zien om te buigen.
Harrie Leijten